Gmina Sianów kontakt z nami ważne telefony
Strona główna
Położenie
Zabytki
Atrakcje przyrodnicze
Mapa turystyczna
Zdjęcia lotnicze
Przegląd miejscowości
Noclegi
Gastronomia
Kultura
Wioski tematyczne
Szlaki piesze
Szlaki rowerowe
Szlaki kajakowe
Jazda konna
Wędkarstwo
Łowiectwo
Windsurfing
Lotnictwo ultralekkie
Kalendarium imprez 2008

<<
Grudzień
>>

PonWtoSroCzwPtSobNie
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
KLESZCZE


NAZWA MIEJSCOWOŚCI: KLESZCZE
NAZWY DAWNE: KLEIST
PIERWSZA WZMIANKA: 1300 r.


HISTORIA - ZARYS

Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy osobowej 'Kleszcz'. W najstarszych dokumentach zapisana jako viIle Cleeste, de Kleest (1300 r.), Clest (jako nazwa osobowa zapisana w dokumencie z 1289 r.), de Klesten (1485 r.), de Cleeste (1485 r.), Kleste (1486 r.), de Cleste (1493 r.), Kleist (1565, 1669, 1780, 1804 r., przed 1945 r.). Wieś i dobra szlacheckie, należące do klucza osieckiego. W 1666 roku ich właścicielem był Bulgrin. W tabeli wasali z 1756 roku jako właściciel majątku figuruje generał major królewskich wojsk polskich Carl Friedrich Ernst von Cocceji. W tym czasie do Kleszczy należał l folwark, 6 kmieci, 2 zagrodników; istniało 18 domów. Wieś i majątek allodialny były przyłączone do kościoła w Osiekach, podległemu synodowi w Koszalinie. W tabeli wasali z 1804 roku Kleszcze występują wraz z Rzepkowem, Osiekami i Łazami jako własność von Cocceji, dziedzica z Głogowa. W 1836 roku wymienione dobra ziemskie zakupił radca prawny z Koszalina Hildebrandt. W 1867 roku do majątku w Kleszaczach należała cegielnia wyrabiająca materiał budowlany na własne potrzeby, we wsi była szkoła, 23 domy mieszkalne i 42 budynki gospodarskie. Zamieszkiwało w niej 227 osób w 44 rodzinach, z których 15 posiadało własne grunty. Po II wojnie światowej właścicielami majątku w Kleszczach był PGR, następnie POHZ Skibno. Dwór przeznaczono na mieszkania dla pracowników. Popadł w ruinę - rozebrano go w latach 70 - tych naszego wieku.

INSTYTUCJE KOŚCIELNE I KOMUNALNE

a. Dwór - został zbudowany w 1848 roku przez radcę prawnego Hildebrandta, a rozbudowany w 1922 roku

b. Szkoła - murowana, pochodząca z początku XX wieku

c. Karczma - ob. Działka nr 25, dawniej należąca do Osiek.

PRZEMYSŁ I TECHNIKA

a. cegielnia - została założona w I połowie XIX wieku (po 1836 roku) przez radcę prawnego Hildebrandta na potrzeby rozbudowującego się wówczas majątku (budowy budynków gospodarskich, dworu, domów dla pracowników folwarcznych). Spłonęła w czasie pożaru w 1908 roku i nie została odbudowana.

UKŁAD WSI

a. Lokacyjny - ulicówka

b. Przekształcenia/ zmiany - w I połowie XIX wieku budowa zespołu dworskiego po wschodniej stronie drogi

c. Współczesny - zachowany lokacyjny z przekształceniami rozbudowany o nowe bloki mieszkalne w we wschodniej części wsi i zabudowę gospodarczą w obrębie dawnego zespołu dworskiego

UKŁAD ZAGRÓD

a. Tradycyjny - występują tradycyjne typy zagród A, C i C1

c. Współczesny - zachowane tradycyjne; wzniesione nowe współczesne, bloki mieszkalne.

ZABUDOWA

a. Mieszkalna - we wsi występuje tradycyjny typ domu mieszkalnego I, I A, I B, II A,

ZIELEŃ KOMPONOWANA l CMENTARZE

a. Park wiejski, naturalistyczny, pochodzący z pół. XIX w. Założony na podbudowie istniejącego drzewostanu: Park położony na wyniesieniu, na północny wschód od zabudowań wsi i na północ od dawnego zespołu dworskiego, nad strumieniem. W centrum kompozycji - staw (obecnie suchy). Wnętrze poprzecinane nieregularnymi, swobodnie ukształtowanymi ciągami alejek spacerowych W nasadzeniach: dęby szypułkowe, klony zwyczajne, czeremcha, dzika jabłoń, leszczyna krzewy: tawuła, bez lilak i inne. Bogate runo.

b. Obsadzenia dróg - droga wiejska obsadzona kasztanowcami na wysokości dawnego założenia dworskiego i na wysokości numerów zagród 7-9. Aleja klonowa przy drodze wiejskiej, na wysokości zagród 25 - 26.

KRAJOBRAZ

Wieś położona przy drodze z Suchej Koszalińskiej do Osiek. Teren, na którym zlokalizowana jest wieś jest pagórkowaty o zróżnicowanej rzeźbie, (pagórki i obniżenia) W otoczeniu rzeczka przepływająca od wschodu w kierunku zachodnim, opływająca od północy park i przecinająca wieś w pobliżu zespołu dworskiego.

STAN ZACHOWANIA

A. Układu wsi - zachowany lokacyjny z przekształceniami z połowy XIX wieku

B. Układu zagród - w większości zachowany historyczny układ zagród, w części zniekształcony wyburzeniami i rozbudową o budynki gospodarcze współczesne; a także współczesnymi blokami mieszkalnymi

C. Zabudowy - zachowane wszystkie typy historycznych form zabudowy, częściowo przemurowane, przebudowane. W wielu budynkach mieszkalnych wymieniona stolarka okienna, zmieniony wykrój otworów. Stara zabudowa zakłócona współczesnymi blokami mieszkalnymi.

D. Zieleni komponowanej i cmentarzy -

* park granice czytelne, czytelne ciągi spacerowe, układ wodny zniszczony (staw powiązany z przepływającą od północy rzeczką). W 80 % zachowany drzewostan (w części wiatrołomy, podpalony posusz dębowy . Całość zarośnięta rozrostami leszczyny itd.
* obsadzenia drogi wiejskiej - zachowany fragment alei kasztanowców przy zagrodach - 7 do 9 oraz między zagrodami 25 - 26 , i alei klonowej

POWIERZCHNIA EWIDENCYJNA OBRĘBU

1202,54 ha

© 2008 - Wszelkie prawa zastrzeżone dla GOT w Sianowie Wykonanie: PHU SafNet